Prawda, najczęściej oznacza on “Content Management System”, jednak czasami jest on również używany jako “Course Management System”. Jako “Content Management System” jest on stosowany nie tylko w światku e-learningowym, ale również poza nim, w szerszym kontekście publikowania treści w sieci. Natomiast “Course Management System” jest już terminem typowo e-learningowym. Ale oczywiście, masz rację, może to być trochę mylące.

Oj, długo można by dyskutować, czym się od siebie różnią LMS, CMS (w obu znaczeniach), LCMS, VLE, MLE, PLE, LSS, itp. Często są te terminy używane synonimicznie, choć oczywiście każdy z nich niesie ze sobą trochę inne konotacje.

Oczywiście, masz rację, że samokształcenie, czy to w sieci, czy poza nią, jest jedną z form edukacji. Dodatkowo, dzięki wykorzystaniu sieci, łatwiej jest dotrzeć do wartościowych materiałów i do osób będących autorytetami w dziedzinie, w której zdecydujemy się “samo-kształcić”. I uważam, że samokształcenie (szczególnie właśnie w sieci, konektywistyczne) jest bardzo wartościową formą edukacji, niejednokrotnie bardziej wartościową niż formalne kształcenie.

Mnie natomiast, kiedy pisałem ten post, chodziło nie o deprecjonowanie samokształcenia jako takiego, a raczej chciałem zwrócić uwagę na – niestety dość powszechną – praktykę, kiedy uczelnie, dostarczając de facto jedynie elektroniczne materiały mogące być podstawą samokształcenia, twierdzą, że prowadzą studia (czyli kształcą! ) z wykorzystaniem e-learningu.

VLE, MLE czy IMS to troszkę inna kategoria dot. systemów stosowanych w na potrzeby edukacji.
Odsyłam:
http://www.leeds.ac.uk/library/ustlg/spring01/moira/refs.htm

Wręczenie książki jest formą edukacji ale żeby bylo to skutecze to potrzeba z niej skorzystać a następnie (najlepiej) wiedza winna być przez “instruktora” zewryfikowana…

To samo w elearningu – jedną z form jest “samoksztalcenie” czyli korzystanie z zasobów w sieci…

To nie moje opinie ale klasyków e-learningu…
Oczywiście są inne formy e-learningu…